كارگردان فيلم «كيمياوخاك» گفت: هدف از ساخت اين فيلم اين بود كه تماشاگر نقبي به تاريخ بزند و خود را ببيند. ما فقط براي تماشاگر امروز كار نميكنيم و «كيميا و خاك» نيز به جاي روايت صرف تاريخي، نگاه انساني دارد.
به گزارش سیفا به نقل از فارس، نشست خبري فيلم «كيميا و خاك» پس از نمايش اين فيلم با اجراي طهماسب صلحجو و با حضور عوامل اين فيلم عباس رافعي (كارگردان)، بهرام صحيحي (فيلمنامهنويس)، نازنين مفخم (تدوينگر) و آزيتا حاجيان و اميرمحمد زند (بازيگران) و مرتضي متولي (مدير توليد) در سالن كنفرانس مركز همايشهاي برج ميلاد برگزار شد. بنا بر اين گزارش، در ابتداي اين نشست «عباس رافعي» در مورد مشكلات پروژه توليد «كيميا و خاك» گفت: توليد اين فيلم بدون حضور گروهي حرفهاي ميسر نبود. ساخت فيلمي در مورد دهه پنجاه بسيار دشوارتر از ساخت فيلمي در مورد صدر اسلام يا مثلا دوره معاصرتر قاجار است، چون ما از بعضي آن فضاها تصور عيني نداريم ولي خيابانها و فضاي نوستالژيك دهه پنجاه را كه به ياد داريم و به سختي ميشود امروز اين فضا را باورپذير كرد. آن هم بامعماري اين شهر كه هر سال تغيير مييابد. با اين حال، اين كار با استفاده از گروه فني مناسب اين كار بسيار سهل و آسان انجام گرفت. «نازنين مفخم» تدوينگر فيلم در ادامه تصريح كرد: مسئله فقط ظاهر خيابانهاي سي سال پيش نيست، بلكه مهم فضاي رواني آن دوران است. مثلا در آن روزگار ماشين و سر وصدا در خيابان كمتر بود. اين را هم بايد توجه داشتيم كه انقلاب هميشه به شكل يك حركت ميليوني نبود بلكه گاه تنها دهها نفر باعث يك تظاهرات گسترده ميشدند كه اين مسائل، واقعيت را ملموس ميكرد و خواستيم حس رواني فضا دربيايد. البته مسئله اخلاق و رفتار و سرعت زندگي مردم نيز بود كه سعي كرديم به خوبي اين فضاها را در فيلم پياده كنيم. شجاعي صداگذار فيلم نيز در اين مورد گفت: در بسياري از صحنهها، سعي شد با استفاده از صداهاي مستند فضاسازي به وجود بيايد كه بسياري از آنها، به صورت اخبار راديو يا سرودهاي مخالف شنيده شد. در ادامه، «عباس رافعي» در پاسخ به سوالي در مورد ضعف طراحي صحنه و لباس در اين فيلم، بخصوص در فصل فرودگاه گفت: «محمد آلادپوش» فيلمبردار ما، سال 57 در همان فرودگاه به عكاسي مشغول بوده و ما تمام مسائل جزئي مانند صندلي ، لباس و گيت بازرسي را ساختيم و اصولا تمام هنروران با لباسهاي ويژه جلوي دوربين ميرفتند تا مشكلي در اين زمينه پيش نيايد. تنها در يك لانگشات، سرعتگيري وجود دارد كه اگر كسي حواسش به جاي ديدن فيلم به ايراد گرفتن از فيلم معطوف باشد، آن را ميبيند. «نازنين مفخم» تدوينگر فيلم نيز تصريح كرد: بازسازي فضاي گذشته فقط با كمك لباس و دكور امكان پذير نيست بلكه مهم اين است كه روابط آن سالها را بازسازي كنيم. مثل رابطه زن و مرد چريك در فيلم كه انگيزه انقلابي دارند و اين نوع رابطه، ديگر اين روزها پيدا نميشود. فيلمنامه فيلم، برشي است از جامعهاي كه يك حركت رومانتيك را انجام ميدهد و ما خواستيم اين فضا را نشان دهيم. «عباس رافعي» نيز در ادامه افزود: اگر تنها ميخواستيم به بازسازي كامل و صد درصد فضا و وقايع سال 57 بپردازيم، يك مستند صرف بدون ارزش هنري ساخته ميشد. هدف ما از ساخت «كيمياوخاك» اين بود كه تماشاگر نقبي به تاريخ بزند و خود را ببيند. حتي بايد بگويم وقتي كار ما براي همه زمانها است، فقط براي تماشاگر امروز كار نميكنيم. «كيميا و خاك» نيز به جاي روايت صرف تاريخي، نگاه انساني دارد. هشت شخصيت در يك خيزش مردمي با موج مردم به هم ميپيوندند و ما خواستيم اين خيزش و حركت را در فيلم نشان بدهيم. در ادامه اين نشست، «آزيتا حاجيان» بازيگر اين فيلم در مورد فضاي تاريخي فيلم، گفت: مهمترين نكته، قابلباوربودن فضاي تاريخي فيلم قبل از انقلاب، اين بوده كه زناني كه در تصاوير ديده ميشوند بدون حجاب اسلامي باشند. البته شخصيت من حجاب داشت، چون يك زن انقلابي و متفكر بود اما طرفداران رژيم شاه و گروهي از آدمهاي عادي اين حجاب را نداشتند و اين اولين مورد از نقض واقعيت در فضاسازي است كه به دليل عرف و قوانين كشورمان، نميتوانيم به آن تصوير واقعي برسيم و اميدوارم دوستان مطبوعاتي متوجه باشند كه گروه سازنده براي ساختن يك فيلم تاريخي معاصر، چه مشكلات و محدوديتهايي دارند. در ادامه، «بهرام صحيحي» فيلمنامهنويس فيلم نيز در مورد فيلمنامه و داستان «كيميا و خاك» گفت: تجربه تازهاي در «كيميا و خاك» داشتيم چون شكل روايت در اين فيلم و سينماي ما متفاوت بود و البته در بعضي موارد، ما هيچ تقصيري نداشتيم. نكتهاي كه ميخواستيم حتما با اين فيلم منتقل شود، اين بود كه آدمها در اين فيلم تنها هستند و هر كدام به صورت منفرد، به اين حركت انقلابي ميپيوندند و اگر اين مسئله درآمده باشد، فيلم به نقطه خوبي رسيده است. عباس رافعي نيز تصريح كرد: فيلم بيش از اين كه به وقايع انقلابي بپردازد، به آدمها ميپردازد و اين نكته مهمي است
 |